Digital nabokjerring og brukarar som slit psykisk

[AnonymBruker]

Dersom ein har kjensla av at nokon av dei unge brukarane slit psykisk og stendig utleverer seg sjølv og familien (inkludert namn og særskild perverse seksuelle ynskjer) på det grovaste til heile verda, har ein ikkje då ei moralsk plikt som medmenneske å gje vitring til psykiatrien slik at personen kan få profesjonell hjelp? (dette sjølvsagt etter at ein har teke kontakt med brukaren fleire gongar og personen likevel held fram med den sjølvdestruktive åtferden).

Har vi vorte så kalde at vi har slutta å bry oss om einannan?

Anonym poster: e65c13564341fe777fc1b23695c76ca5

[AnonymBruker]

Dersom ein har kjensla av at nokon av dei unge brukarane slit psykisk og stendig utleverer seg sjølv og familien (inkludert namn og særskild perverse seksuelle ynskjer) på det grovaste til heile verda, har ein ikkje då ei moralsk plikt som medmenneske å gje vitring til psykiatrien slik at personen kan få profesjonell hjelp? (dette sjølvsagt etter at ein har teke kontakt med brukaren fleire gongar og personen likevel held fram med den sjølvdestruktive åtferden).

Har vi vorte så kalde at vi har slutta å bry oss om einannan?

Anonym poster: e65c13564341fe777fc1b23695c76ca5

Hva som er moralsk og hva som fungerer i praksis er to vidt forskjellig ting. Det er ikke sånn at du kan ringe til kommunen, oppgi navnet på en person, også får personen psykolog.

Jeg har vokst opp med en mor jeg desperat har prøvd mange metoder for å hjelpe, og det er ikke praktisk mulig å hjelpe en person som ikke vil det selv. Sånn er loven.

Anonym poster: 0954b8bb6fac7e3d1d57ea2dfc3da16a

[Gjest Gjest]

Utlevere andre er en ting, det er noe en i verste fall både kan og bør gå til politiet med. Men psykiatri pga "perverse ønsker"?

[Gjest Yellow Taxi]

Ja, psykiatrien har så lite å finne på at de driver oppsøkende virksomhet til mennesker som fremstår som ustabile på internett.

[Nusseli]

Har vi vorte så kalde at vi har slutta å bry oss om einannan?

Anonym poster: e65c13564341fe777fc1b23695c76ca5

Jag hoppas inte det. Jag hoppas att det finns människor som fortfarande klarar av att göra det "lilla extra" för andra, även om det direkt inte är gynnande.

Det andra förstod jag inte så mycket av (eller jo men inte allt), så det låter jag bli att svara på i detalj. Egentligen så beror det ju på hur illa personen är, har personen redan kontakt med psykiatrin? Det bästa är ju bara att ringa och fråga psykiatrin, de har säkert svar på vad som är bäst. MEN det är låååång vänte-tid, kanske de prioriterar fall där allmänheten har reagerat..?

Hoppas du förstod min svenska bättre än vad jag förstod din norska (nynorsk?).

[AnonymBruker]

Ikkje ein gong folk som akkurat har byrja på vaksenlivet? Det verkar mest som om folk tykkjer det er krenkjande at ein faktisk er uroa for andre brukarar. Men kva veit ein 20-åring om livet?

Anonym poster: e04bf82766537049530b74b3e3a5efac

[Gjest Stjerner og planeter]

eg trur (og veit) du har gjort det du kan....

[AnonymBruker]

Ja, psykiatrien har så lite å finne på at de driver oppsøkende virksomhet til mennesker som fremstår som ustabile på internett.

Som nyttar eige namn og skriv ting som for alltid vil riva vekk integriteten din? Er det ikkje nokså ålvorleg?

Anonym poster: e04bf82766537049530b74b3e3a5efac

[Gjest Gjest]

Ikkje ein gong folk som akkurat har byrja på vaksenlivet? Det verkar mest som om folk tykkjer det er krenkjande at ein faktisk er uroa for andre brukarar. Men kva veit ein 20-åring om livet?

Anonym poster: e04bf82766537049530b74b3e3a5efac

Nok til at de har blitt ansett for modne nok av staten til å ha et sexliv, og dermed bli foreldre, i 4 år. Kjøre bil og stemme i 2 år. Bestemme over egen utdannelse i 4-5 år.

Og uansett hvordan du vrir og vender på det, så vet de fleste mer om sitt eget liv en noen som sitter og kikker på et lite fragment av det fra nett

Meld inn identifisering til moderatorene, og om det er helt ekstremt personen som blir identifisert eller politiet, men utover det så tror jeg dessverre du er på bærtur.

[Gjest Yellow Taxi]

Som nyttar eige namn og skriv ting som for alltid vil riva vekk integriteten din? Er det ikkje nokså ålvorleg?

Anonym poster: e04bf82766537049530b74b3e3a5efac

Faktum er at selv tidligere psykotiske og voldelige personer, som viser tydelige faresignaler ved faktisk atferd (og ikke ytringer på internett), har pårørende problemer med å få inn i psykiatrien. Da blir det noe komisk at du tror det er av interesse at folk ødelegger sitt rykte på internett.

[AnonymBruker]

No kjenner eg ikkje til psykiatrien i det heile og ikkje kjenner eg nokon som har vorte ålvorleg sjuke, så eg er diverre nokså kunnskapslaus. Eg trudde hovudoppgåva lyt vera førebyggjing? (det inkluderar også førebyggjing mot at folk er sjølvdestruktive og øydelegg integriteten sin totalt).

Er det ikkje slik at ein kontaktar ei akuttpsykiatrisk avdeling og fortel om ein er uroa over åtferda til nokon? Så vurderar dei saka og sidan vel dei om dei skal undersøka saka nærare? Er ikkje dette måten ein best kan vera eit godt medmenneske på? Er det nokon som opplev det som krenkjande at andre er så djupt uroa (og knapt får sove om nettene) over andre at dei vel å gå til eit slikt steg?

Anonym poster: e04bf82766537049530b74b3e3a5efac

[Gjest Gjest]

No kjenner eg ikkje til psykiatrien i det heile og ikkje kjenner eg nokon som har vorte ålvorleg sjuke, så eg er diverre nokså kunnskapslaus. Eg trudde hovudoppgåva lyt vera førebyggjing? (det inkluderar også førebyggjing mot at folk er sjølvdestruktive og øydelegg integriteten sin totalt).

Er det ikkje slik at ein kontaktar ei akuttpsykiatrisk avdeling og fortel om ein er uroa over åtferda til nokon? Så vurderar dei saka og sidan vel dei om dei skal undersøka saka nærare? Er ikkje dette måten ein best kan vera eit godt medmenneske på? Er det nokon som opplev det som krenkjande at andre er så djupt uroa (og knapt får sove om nettene) over andre at dei vel å gå til eit slikt steg?

Anonym poster: e04bf82766537049530b74b3e3a5efac

Nei, det er ikke slik det fungerer.

Og krenkende. Tja, om du hadde hatt en reell makt, mulig. Men slik som det er pr dags dato er det egentlig bare latterlig på en litt "søt og naiv" måte.

[AnonymBruker]

No kjenner eg ikkje til psykiatrien i det heile og ikkje kjenner eg nokon som har vorte ålvorleg sjuke, så eg er diverre nokså kunnskapslaus. Eg trudde hovudoppgåva lyt vera førebyggjing? (det inkluderar også førebyggjing mot at folk er sjølvdestruktive og øydelegg integriteten sin totalt).

Er det ikkje slik at ein kontaktar ei akuttpsykiatrisk avdeling og fortel om ein er uroa over åtferda til nokon? Så vurderar dei saka og sidan vel dei om dei skal undersøka saka nærare? Er ikkje dette måten ein best kan vera eit godt medmenneske på? Er det nokon som opplev det som krenkjande at andre er så djupt uroa (og knapt får sove om nettene) over andre at dei vel å gå til eit slikt steg?

Anonym poster: e04bf82766537049530b74b3e3a5efac

NEI NEI NEI. Du har virkelig ikke peiling. Folk som frivilig vil ha hjelp må vente 2,5 år i kø i Oslo. Du kan møte opp på akuttpsykiatrisk og si at du vil ta livet ditt, og du får psykologtime om ett år. Med hasteprioritering. Du har totalt urealistisk romantiske forestillinger om hvilke ressurser psykiatrien har.

Anonym poster: 0954b8bb6fac7e3d1d57ea2dfc3da16a

[AnonymBruker]

Nok til at de har blitt ansett for modne nok av staten til å ha et sexliv, og dermed bli foreldre, i 4 år. Kjøre bil og stemme i 2 år. Bestemme over egen utdannelse i 4-5 år.

Og uansett hvordan du vrir og vender på det, så vet de fleste mer om sitt eget liv en noen som sitter og kikker på et lite fragment av det fra nett

Meld inn identifisering til moderatorene, og om det er helt ekstremt personen som blir identifisert eller politiet, men utover det så tror jeg dessverre du er på bærtur.

For min eigen del har ikkje identifisering av meg noko å seia, av di eg kan stå for det eg har skrive. Det vil ikkje få negative sosiale konsekvensar for meg.

Det spursrmålet som riv i hugen min som ei sag: Kva om det var eg som var purung og hadde skrive slike ting? Ville eg eigentleg reint retrospektivt (etter å ha opplevd alle vanskane at andre i all framtid fann fram til skriveria) likt å sjå at andre stilleteiande lét meg halde på? Kvifor skal ein la det ein har gjort heilt i byrjinga av livet døma nokon for all framtid?

Men eg skjønar jo at eg er på ville vegar ut i frå responsen her, eg ber difor så mykje om orsak for at eg har kasta vekk tida dykkar.

Anonym poster: e04bf82766537049530b74b3e3a5efac

[AnonymBruker]

Om en mistenker alvorlig sinnslidelse går det an å varsle fylkeslegen om det, evt kontakte politiet, så kan de komme på tilsyn om det er antydet ved saken som legges frem. Dersom de ved tilsyn vurderer at personen er tilregnelig (ikke er psykotisk f.eks), og det ikke er fare for eget eller andres liv, så er det ikke noe som vil bli gjort videre uten at personen samtykker til evt. hjelp (men det vil jo gjerne oppfordres til det!). I motsatt fall vil en vurdere tvangstiltak om det kan forsvares. Frivilligheten vektlegges alltid sterkest. Og til dere som lurte - jo, psykiatrien oppsøker ved meldt, reell bekymring!

Anonym poster: 9a835211cd869055fbcbc3b020e297de

[AnonymBruker]

NEI NEI NEI. Du har virkelig ikke peiling. Folk som frivilig vil ha hjelp må vente 2,5 år i kø i Oslo. Du kan møte opp på akuttpsykiatrisk og si at du vil ta livet ditt, og du får psykologtime om ett år. Med hasteprioritering. Du har totalt urealistisk romantiske forestillinger om hvilke ressurser psykiatrien har.

Anonym poster: 0954b8bb6fac7e3d1d57ea2dfc3da16a

Det er vel noko av det mest skremande eg har høyrd. Eg budde ein del år i USA for lenge sidan, og eg fekk inntrykk av ein oppsøkte psykologar og psykiatarar for den minste ting (berre tenk på kor mange prosent av folkestnaden der borte som får diagnosar innan ADHD- og autismespekteret, der slenger mange (sjølvsagt ikkje alle) berre innom skulepsykiataren for ein kort samtale og får puggepillar om ein tykkjer ein har vanskelege eksamenar).

Kan ein kontakte organisasjonen Mental Helse? Er det ikkje slik at livet til ein ungdom er kostnadsrekna til å vera verd kring 14 millionar? Det kan jo ikkje løna seg for samfunnet å ikkje ta tak i slike saker? Nettsjikane er sjølvsagt utruleg ålvorleg, men enda verre er det om ein sjølv er ansvarleg. Mange som er genetisk disponerte for t.d. psykose utviklar symptombiletet/og sjukdomen fyrst etter at dei har opplevd ei påkjenning som krenkjer integriteten og sjølvrespekten deira (t.d. livshending som trugar framtidig evne til å delta i arbeidslivet som alle andre eller evna til å få seg ein partnar, om det er noko viktig for personen) så mykje at den overstig både dei psykiske ressursane og den menneskelege tilpassingsevna.

Anonym poster: e04bf82766537049530b74b3e3a5efac

[Sweet77]

Du kan gjerne kontakte Mental Helse, men om den eneste dokumentasjonen du har er uttalelser på nett så vil de knappest ta det alvorlig. Folk kan leve vidt forskjellige liv på og utenfor nett.

Om praksisen var at man tar alle slike henvendelser slvorlig og tar mennesker inn til undersøkelser på bakgrunn av hvem-som-helsts mistanke, ville det fort blirr misbrukt. Da kunne hvem som helst pusse psykiatrien på døra til intetanende, friske personer man hadde et eller annet imot, det hadde nok blitt texas.

Det er bare barnevernet (meg bekjent) som har mulighet eller plikt til å oppsøke etter bekymringsmeldinger fra helt utenforstående, rett og slett fordi risken ved å la være regnes som større enn den belastningen en feil-anmeldelse vil påføre en familie. Dette misbrukes også i stort monn fra mennesker som vil ramme andre.

I psykiatrien gjelder heldigvis andre regler. Jeg tror man må være pårørende eller på annen måte stå en person nær om slike tiltak som oppsøkende virksomhet skal utføres.

Jeg tror jeg vet hvilken sak du sikter til. Det er bra at du bryr deg, men jeg håper du forstår at det må stoppe der. Dette er ikke ditt ansvar, du kjenner ikke personen utenfor nett, og du har ingen muligheter til å få gjort noe med dette før du evt blir kjent med ham IRL.

[AnonymBruker]

Psykiatrien kan kun tvinge folk til behandling om de er i fare for seg selv eller andre sine liv. Ellers må man selv be om hjelp. Pårørende og venner kan hjelpe til men de kan ikke ordne psykolog for noen som ikke vil ha psykolog.

Kontakt barnevernet heller, så får barna hjelp uansett om mor ønsker hjelp eller ikke.

Anonym poster: 1927ea7964e198a0f896417904e47653