Er jeg sær?

[Gjest Spadamen]

Kattane mine kan bli veldig nærgåande når dei et, så eg vil ikkje ha noko tigging. Eg et i stua, og då kan kattane finne på å hoppe opp i fanget. Då blir eg nødt til å reise meg, sånn at dei skjønar at eg ikkje vil ha dei der. Syns ikkje det er rart at nokre ikkje likar tigging ved borda.

Eg kan ikkje ha kattane på soveromme om natta. Den eine legg seg heilt inntil ansiktet mitt, og maler kjempehøgt. Då får eg ikkje sove. Han maler ganske lenge. Etter si stund gir han seg. Men om eg skulle finne på å bevege meg, så begynner han igjen. Eg blir rett og slett vekt fleire gonger om natta. Blir veldig dårleg søvn ut av det. Derfor har eg kutta det heilt ut.

Men kattane mine får sitte i vindauget.

Endret 2. desember 2007 av Spadamen

[Nabodama]

Katten vår har også regler å forholde seg til, og det går greit så lenge vi er til stede. Er han alene, er han snar til å gjøre "sine" ting likevel. Begge hundene måtte også forholde seg til noenlunde samme regler, og jeg skjønner ikke hvorfor en katt må få lov til alt.

-han får ikke ligge i sofaen, han røyter MYE, og det er stoffsofa. Vil ikke være full av kattehår til enhver tid. Han har en stol han ligger i hele tiden, skinnstol, som han verner om. Han liker ikke at andre sitter der. Sofaen holder han seg unna når vi er til stede, når vi har lagt oss eller er ute av huset, ligger han oppe på sofaryggen. Der legger han alltid igjen "visittkortet" sitt, masse røde kattehår.

-uaktuelt å ha ham i senga, pga røyting. Har ikke merket at han ikke trives med å ha det sånn, og betrakter det som rent vås at man må gi katten tilgang til senga/soverommet fordi den ikke skal være alene så lenge.

-ikke lov å gå på bord og benker

-ikke lov å klore på møbler (det har han heller aldri gjort)

Utover det går han fritt....og han er utekatt.