Lov om å gifte seg utan gard

[AnonymBruker]

Nokon som veit kva til vikingtidslova om at berre menneske som eigde hus eller gard kunne gifte seg i Norge?  

Anonymkode: 92220...0e3

[AnonymBruker]

Det eg prøvde å skrive i HI er: 

Nokon som veit kva tid vikingtidslova om at berre menneske som eigde hus eller gard kunne gifte seg, vart avskaffa?  

Anonymkode: 92220...0e3

[AnonymBruker]

Det er vanskelig å svare på da det ikke finnes noen dokumentasjon på at det har vært et slikt forbud. 

Anonymkode: 38d36...26e

[AnonymBruker]

AnonymBruker skrev (12 minutter siden):

Det er vanskelig å svare på da det ikke finnes noen dokumentasjon på at det har vært et slikt forbud. 

Anonymkode: 38d36...26e

Aha, skjønar. Kan det ha vore mindre eit slikt forbud, men meir eit krav/påbod ved ekteskapsinngåing?

 

Anonymkode: 92220...0e3

[AnonymBruker]

Det var bare ingen som ville gifte bort en datter til noen som ikke hadde bosted, og forventet med medgift og morgengave.

Anonymkode: 4cfa8...481

[AnonymBruker]

AnonymBruker skrev (3 timer siden):

Det eg prøvde å skrive i HI er: 

Nokon som veit kva tid vikingtidslova om at berre menneske som eigde hus eller gard kunne gifte seg, vart avskaffa?  

Anonymkode: 92220...0e3

Det finst ikkje noko klart tidspunkt der ei slik lov vart formelt «avskaffa», fordi regelen du viser til gradvis forsvann gjennom rettsutvikling frå vikingtid til mellomalder, særleg på 1200-talet.

I vikingtid og tidleg mellomalder var ekteskap først og fremst ei økonomisk og sosial ordning, ikkje berre eit personleg forhold. I landskapslovene, som Gulatingslova og Frostatingslova, låg det implisitt at ein mann måtte vere økonomisk sjølvstendig for å kunne inngå ekteskap. Det betydde i praksis at han måtte eige eller råde over gard, hus eller jord, slik at han kunne forsørgje kone og eventuelle barn.

Dette var ikkje formulert som «berre huseigarar kan gifte seg», men som krav knytte til:

- evne til å betale brurepris

- ansvar for hushald og arverett

- sosial status som fullverdig frimann

Endringa kom gradvis gjennom kristenretten og kongemakta si styrking. Med Landslova (1274) vart ekteskapet tydelegare definert som ein kristen institusjon, der samtykke mellom mann og kvinne vart viktigare enn eigedom. Økonomi spela framleis ei rolle, men det var ikkje lenger eit absolutt juridisk vilkår å eige jord eller hus.

Anonymkode: 0138a...c30

[AnonymBruker]

AnonymBruker skrev (2 minutter siden):

Det finst ikkje noko klart tidspunkt der ei slik lov vart formelt «avskaffa», fordi regelen du viser til gradvis forsvann gjennom rettsutvikling frå vikingtid til mellomalder, særleg på 1200-talet.

I vikingtid og tidleg mellomalder var ekteskap først og fremst ei økonomisk og sosial ordning, ikkje berre eit personleg forhold. I landskapslovene, som Gulatingslova og Frostatingslova, låg det implisitt at ein mann måtte vere økonomisk sjølvstendig for å kunne inngå ekteskap. Det betydde i praksis at han måtte eige eller råde over gard, hus eller jord, slik at han kunne forsørgje kone og eventuelle barn.

Dette var ikkje formulert som «berre huseigarar kan gifte seg», men som krav knytte til:

- evne til å betale brurepris

- ansvar for hushald og arverett

- sosial status som fullverdig frimann

Endringa kom gradvis gjennom kristenretten og kongemakta si styrking. Med Landslova (1274) vart ekteskapet tydelegare definert som ein kristen institusjon, der samtykke mellom mann og kvinne vart viktigare enn eigedom. Økonomi spela framleis ei rolle, men det var ikkje lenger eit absolutt juridisk vilkår å eige jord eller hus.

Anonymkode: 0138a...c30

Takk, Jørn! 🤩

Anonymkode: 92220...0e3

[AnonymBruker]

AnonymBruker skrev (5 minutter siden):

Takk, Jørn! 🤩

Anonymkode: 92220...0e3

Berre hyggeleg. Kven Jørn er, veit eg ikkje, men han får gjerne æra 😄

Anonymkode: 0138a...c30

[AnonymBruker]

AnonymBruker skrev (18 timer siden):

Det finst ikkje noko klart tidspunkt der ei slik lov vart formelt «avskaffa», fordi regelen du viser til gradvis forsvann gjennom rettsutvikling frå vikingtid til mellomalder, særleg på 1200-talet.

I vikingtid og tidleg mellomalder var ekteskap først og fremst ei økonomisk og sosial ordning, ikkje berre eit personleg forhold. I landskapslovene, som Gulatingslova og Frostatingslova, låg det implisitt at ein mann måtte vere økonomisk sjølvstendig for å kunne inngå ekteskap. Det betydde i praksis at han måtte eige eller råde over gard, hus eller jord, slik at han kunne forsørgje kone og eventuelle barn.

Dette var ikkje formulert som «berre huseigarar kan gifte seg», men som krav knytte til:

- evne til å betale brurepris

- ansvar for hushald og arverett

- sosial status som fullverdig frimann

Endringa kom gradvis gjennom kristenretten og kongemakta si styrking. Med Landslova (1274) vart ekteskapet tydelegare definert som ein kristen institusjon, der samtykke mellom mann og kvinne vart viktigare enn eigedom. Økonomi spela framleis ei rolle, men det var ikkje lenger eit absolutt juridisk vilkår å eige jord eller hus.

Anonymkode: 0138a...c30

Men en trell kunne drepe for å hevne sin kone, husker jeg ikke helt feil. Så det må da være noen gifte treller, hvis ikke hadde denne loven vært overflødig. 

Anonymkode: d650a...ca7

[AnonymBruker]

Odelsloven var den eldste loven og har vært siden vikingtiden. Den nevnes fra skaldebrev.

Anonymkode: 9f083...3ab